Meer geklieder. Uit voorzorg had ik een schort aangedaan en er lag een kleed op de tafel, maar dat heeft niet zo heel veel zin als de verf op de stoel, de vloer en op mijn mouw terechtkomt. Leuk was het wel en godzijdank zat godzijdank er geen verf op de muur!
Art journaling 301: The Graffiti of my Life van Dina Wakley is begonnen!!!
Die met die drie boompjes was inderdaad van mij… De foto is een beetje vaag omdat het in huis steeds te donker is om goed te kunnen fotograferen. Maar dat is eigenlijk ook niet zo erg, want hij is nog niet af. Mijn insteek was om een achtergrond te maken die is opgebouwd uit verschillende kleuren, net zoals in de ets van Hollie Witteveen die diende als inspiratie:
Toen ik tijdens de cursus bezig was met het soft pastel, vond ik het knap lastig materiaal om mee te werken. Dat terwijl ik er op de middelbare school heel veel mee heb gewerkt. Ik vond het nu een beetje onvoorspelbaar en veel te grof voor bijvoorbeeld de bollen en de bomen. Misschien ligt het aan de goedkope krijtjes ik nu heb… of misschien moet ik er gewoon weer aan wennen!
Het was een enerverend weekje. Maandag, dinsdag, vrijdag en zaterdag logeerde ik bij vriendin Susanne en hielp ik haar op de Huishoud-Hobbybeurs in Hengelo:
Omdat er aan het spoor werd gewerkt bij Deventer, kon ik de hele week alleen via Zwolle naar Enschede. De woensdag heb ik daardoor grotendeels in treinen en auto’s doorgebracht, omdat ik van Enschede naar Amsterdam moest voor een gesprek met mijn (binnenkort ex-)werkgever. De donderdag heb ik daarna gebruikt om thuis wat achterstallige was weg te werken, een filmpje te kijken en om te zien of ik in de stad leuke, platte schoenen kon vinden. Want je kunt je (vind ik) op zo’n beurs niet op gympen vertonen, maar na dinsdagavond wist ik dat schoenen met hak ook verre van ideaal zijn…
Overigens zijn leuke, platte schoenen niet in de mode. Ik heb ze in elk geval niet gevonden… Leuke, platte laarzen wel, maar daarvan passen de meeste weer niet om mijn kuiten. Die zoektocht bewaar ik dus liever voor een andere keer!
Op de beurs waren ook geen schoenen te koop. Wel van die typische huishoudsnufjes, beautyproducten, heel veel jurkjes en tuniekjes met leggings (gewone broeken zijn kennelijk ook ‘uit’), te eten en te drinken (beter niet in combi met tuniekjes en leggings) en qua hobby was er vooral veel op het gebied van kaarten maken.
Naast Koters & Ko stond een stand met sieraden voor een euro, waar het op sommige momenten zo druk was dat ze ervoor in de rij moesten gaan staan… Gelukkig konden wij shoppen op een minder druk tijdstip, want er zaten leuke dingen tussen!
Naast wat sieraden ben ik ook een stel sjaals rijker en voor Harold heb ik lekkere Surinaamse kruiden meegenomen. Ik kon toch ook niet helemaal met lege handen thuis komen?! ;-)
NB: Heel veel dank voor jullie enthousiaste reacties op het logo!!!
Kidsvintage heet vanaf nu Koters & Ko! Ik ben gepast trots, wat het logo van de kinderkledingwinkel is van mijn hand!!! Koters & Ko is deze week ook te vinden op de Huishoud-Hobbybeurs in Hengelo. Dus breng je toevallig een bezoek aan de beurs, ga dan zeker even langs!
Misschien wel de leukste momenten van de zaterdagcursus: bekijken wat de anderen hebben gemaakt! Drie keer raden welke van mij is…
Daphne was gisteren een van de lintenknipsters bij de opening van de nieuwe, sfeervolle showroom van Kagas. De dames hadden al een keer proefgeknipt voor de fotograaf van de krant, maar dat kon niet voorkomen dat het lint op het moment suprême niet meteen door wilde!
Resultaten van mijn cursus afgelopen zaterdag bij Scholen in de kunst:
En een vrij werk, met als opdracht ‘ritme en herhaling’ geïnspireerd op een kunstkaart van de docente:
Op de terugweg regende het… Harold is me uiteindelijk tegemoet gekomen met de auto, want ik zag m’n tekeningen al helemaal verregenen. Volgende keer toch maar een grote plastic zak meenemen voor de zekerheid!
Vanmorgen startte A Sister’s Hope 60K Walk in Amersfoort. De deelnemers aan deze sponsorwandeltocht lopen in twee dagen van Amersfoort naar Amsterdam. De opbrengsten zijn bestemd voor borstkankeronderzoek.
Scrapster Monique Helfrich loopt ook mee en hoewel ik er een hard hoofd in had bij het zien van al die deelnemers, heb ik haar uiteindelijk toch gespot, in haar hardroze outfit:
Ik vond het wat, om al die wandelaars op weg te zien gaan voor dit goede doel. Ieder met zijn eigen reden. Velen van hen omdat ze zelf met borstkanker te maken hebben gehad en allemaal omdat ze A Sister’s Hope willen steunen om ‘de wereld van mensen met borstkanker te veranderen’. Het wandelen zal ze niet meevallen, want het weer zat vandaag niet echt mee. Hopelijk is het morgen droger!
